سی نما تقدیم میکند [30nama.best]
« Stef@n | تــرجمه از تـورج پاکاری » telegram: Tooraj_pk
‫ بیاین بچه‌ها و گوش کنید
‫ چون داستانی که میگم ‫ درسی درش نهفته‌ست
‫ درسی که یه روز ممکنه ‫ ازتون محافظت کنه
‫ پس جمع بشید ‫ و خوب به حرف‌هام گوش بدید
‫ با کلاه صورتیه کوچکش هست
‫ تولدش هدیه‌ای برای ‫ پدر و مادرش بود
‫ در زمان رنج و قحطی
‫ تمام اهالی روستا موافق بودن...
‫ که اون زیباترین بچه‌ست
‫ اما به بیماری‌ای دچار شد
‫ و پیش بینی شد
‫ که اولین زمستانش ‫ آخرین زمستان عمرش خواهد بود
‫ پدرش کسی نبود که ‫ به چنین خبری بی‌اهمیت باشه
‫ و زمزمه‌هایی از ساحره‌ای میشد...
‫ که قدرت درمان هر بیماری‌ای رو داره
‫ فقط نیاز بود که پدر شجاع باشه
‫ و به تاریکی اعتماد کنه
‫ و اون شجاع بود
‫ و اعتماد هم کرد
‫ اما وقتی ساحره بیماری رو درمان کرد
‫ جاش هدیه‌ای قرار داد
‫ معلوم شد که به بچه بصیرت دوم داده شده
‫ همه فکر میکردن که میخواستن ‫ اون آینده‌شون رو بخونه
‫ ولی بعدش هیچکس نمیخواست ‫ بشنوه که چی دیده
‫ چرا که به هرحال برای همه...
‫ پایان تلخ در راهه
‫ و اون خودش از بابت اطمینان حاصل کرد
‫ چون به زودی معلوم شد...
‫ که از لحاظ دیگه هم قدرتمند بود
‫ به نظر میومد از جان هیچکس نمیگذشت
‫ نه حتی پدر خودش
‫ کسی که برای اون ‫ از خود گذشتگی‌های زیادی کرده بود
‫ و بنابراین، دستور داده شد
‫ که بچه رو برگردوند ‫ به تاریکی‌ای که بوجودش آورده
‫ اون رو مخفی کردند، ‫ در اعماق جنگل
‫ تنهای تنها
‫ کسی نبود که باهاش بازی کنه
‫ اما باز، طریقه خودش رو...
‫ برای دوست پیدا کردن داشت
‫ پس بچه‌ها لطفاً، ‫ مواظب هدیه‌ها باشید
‫ مواظب کسانی باشید ‫ که بهتون هدیه پیشنهاد میکنند
‫ و مواظب کسانی باشید ‫ که مشتاقانه قبول‌شون میکنند
‫ افسانه‌ها به طرز جالبی...
‫ با ذهنت ور میرن
‫ یادم نمیاد کجا بود یا کِی بودش،
‫ که برای اولین بار داستان...
‫ بچه زیبا با کلاه کوچیک صورتیش رو شنیدم
‫ فقط حس میکنم انگار همیشه ‫ داستان رو میدونستم
‫ تو فکر اینم که چطور کسی...
‫ باعث میشه افسانه خودش ‫ تعریف بشه
‫ و حتی من اینو بخوام
‫ باید دردسرهای وحشتناکی ‫ رو تجربه کنی
‫ بیشتر اوقات، ‫ یه شاهزاده میاد...
‫ و به هرحال بیدارت میکنه
‫ فقط داداش کوچیکم هستش
‫ هرجا میرم دنبالم راه میوفته
‫ و باید هرچیزی رو باهاش ‫ شریک بشم
‫ ولی حداقل مال منه
‫چرا اینو پوشیدی؟
‫میخوام برم دیدن جان استریپ
‫و همسرش اگه داشته باشه
‫مادر فکر میکنه اون خدمتکار لازم داره
‫ولی چرا لب‌هات به طرز عجیبی ‫رنگ‌ دارن؟
‫خیلی‌خب
‫اگه حتی خرده کیک هم دیدم
‫اول به تو خبر میدم
‫باشه؟
‫خوندن بلدی؟
‫نه. ولی میتونم غذا بپزم ‫و لباس‌ها رو بشورم
‫پدرت کشاورز بود، درسته؟
‫کشاورز بود، بله
‫دیار فانی رو وداع گفته
‫مادرم الان خودش تنهاست، ‫و تمام تلاشش رو میکنه
‫باید فکر کنم تا زمانی که ‫این طاعون تموم بشه
‫کارهای ارزشمند کمی از دستش بر میاد
‫بعضی‌ها میگن زمین‌ها نفرین شدن
‫فقط افراد ناتوان اینطوری میگن
‫برای اونا همه‌چیز اینطوریه
‫و واقعاً، کل نظام مسخره‌ست
‫یعنی، بصورت بی‌معنی‌ای ‫به یه اسقف محصول بدهکاریم
‫و حتی اجازه نداریم ‫غذای خودمون رو تأمین کنیم
‫به نفعته که جلوی دهنت رو بگیری...
‫که هر حرفی رو نزنی
‫بله، قربان
‫یه کار خوب برای یه پیرمرد بیچاره میکنی، مگه نه؟
‫به جاش سعی کن بگی ‫"لرد من"
‫بله...
‫لرد من
‫باریکلا دختر خوب
‫به نظرم متوجه میشی ‫که مهمون‌هامون اینطوری ترجیح میدن
‫حالا، سوالی ازت دارم
‫بکارتت رو نگه داشتی؟
‫ببخشید؟
‫هرچقدر بخوای میتونی ‫ببخشید ببخشید کنی،
‫ولی سوالم همچنان باقی‌ست
‫تو...
‫دست نخورده‌ای؟
‫ اگه رفته بودم و یه سیلی نثارش میکردم چی؟
‫ احساس افتخار میکردم؟
‫ اصلاً احساسی بهم دست میداد؟
‫میمُردی بهش لبخند بزنی؟
‫فقط واسه اینکه ازش تشکر کنی؟
‫اون نیازی به خدمتکار نداشت
‫نمیتونی اینجا بمونی، گرتل
‫چرا نمیتونم؟
‫چون به اندازه کافی جا نیست
‫اینجا زیادی پر از ارواحه
‫ارواح گرسنه،
‫حالا همه‌چی از بین رفته
‫پدرت درست اونجا نشسته
‫و پدر من به‌زودی میاد اینجا
‫نباید اینطوری حرف بزنی
‫دست برادرت رو بگیر، ‫و سریع به صومعه برین
‫خودت رو بنداز به پای خواهرها،
‫و دعا کن که قبول‌تون کنن
‫هرگز هانسل رو تو صومعه نمیپذیرن
‫و منم هرگز درخواست نمیکنم ‫که پذیرفته بشم
‫پس هر دوتون میتونین دست به کار بشین
‫قبرهای کوچیک و شیرین‌تون رو بکَنین
‫گرتل
‫وقتی تو و برادرت ‫بیل‌‌هاتون رو دست گرفتین...
‫واسه مامانی هم یه چاله بکنین
‫برو!
‫وگرنه تیکه تیکه‌تون میکنم
‫ برادرم رو از خواب بیدار کردم
‫ و باهم، از تنها خونه‌ای که ‫ تو عمرمون ازش شناختی داشتیم فرار کردیم
‫ در پشت سرمون بسته شد
‫ و دنیای بزرگ و بد ‫ جلو رومون باز شد
‫ مثل یه دهن کثیف
‫باید با مَردی که تو اون خونه بود میرفتی
‫درمورد چیزهایی که ‫نمیدونی حرف نزن
‫چرا همیشه این‌کارو میکنی؟
‫من همیشه درحال کار نیستم. ‫ساعت که نیستم
‫دردسر درست میکنی
‫الان اتاق خودت رو داشتی
‫دیر یا زود یه تیکه کیک ‫گیرت میومد
‫تا یه چیزی ازت گرفته نشه
‫چیزی بهت داده نمیشه
‫کِی میتونیم برگردیم پیش مادر؟
‫بیوه هیز رو یادته
‫که قبل از اینکه مرغ‌هاش مریض بشن ‫به پدر تخم مرغ میداد
‫یکم جلوتر زندگی میکنه
‫شاید بتونه بهمون جای خواب بده
‫چطور چشم‎‌هات تا اونجا میبینن؟
‫نیازی نیست چیزها رو ببینم ‫تا بدونم که اونجان
‫مطمئنی یه زن اینجا زندگی میکنه؟
‫مطمئنم یه زن قبلاً اینجا زندگی میکرده
‫بوی اینو نمیده که ‫یه زن اینجا زندگی میکنه
‫ساکت باش
‫و بابت سقف بالا سرمون خوشحال باش
‫خب، دقیقاً یه تابوت آهنی نیست
‫بیا
‫به نظرت حال مادر خوبه؟
‫به نظرم تا زمانی که حال ما خوب باشه...
‫حال اونم خوبه
‫گرتل،
‫ما طوری‌مون نمیشه؟
‫اگه دست من باشه ‫طوری‌مون نمیشه
‫برادر!
‫گرتل! کمک! ‫ازم دورش کن!
‫هی!
‫اوه، ولی نه خداوکیلی
‫شرط میبندم از خونه‌تون رونده شدین
‫فرستادن‌تون که فقط...
‫با لباس‌ها و پوست بدن‌تون ‫از خودتون دفاع کنین
‫که چیزه زیادی نیستن
‫من یه تبر دارم
‫اوه
‫باید بگم، خیلی خوب ‫زیر سایه‌ت مخفیه، مَرد جوون
‫یعنی خونه یه تبر دارم
‫ساکت باش
‫خوشحال میشم سمت جنگل‌ نشین‌ها ‫راهنمایی‌تون کنم
‫مردم خوبیَن
‫کلی پول و غذا هست، ‫اگه بتونین براش زحمت بکشین
‫یه تبر جدید بهت میدن
‫و یادت میدن چطور ‫باهاش کار کنی
‫تو، دختر
‫راجع‌به گیاه‌ها و زمین یاد میگیری
‫مبادا مَردان دنیا کابرد ‫واضح‌تری برات پیدا کنن
‫قربان، چی میتونیم در ازای ‫این وعده غذا بهتون بدیم؟
‫یعنی، اگه بخاطر ما نبود ‫خودت میخوردیش
‫من از گوشت خرگوش خوشم نمیاد
‫پس ازمون چی میخوای؟
‫شما هیچی ندارین که ‫بهش نیاز داشته باشم یا بخوام
‫چرا که مهربانی پاداش خودش هست
‫اما بی‌رحمی یه زخم خود خواسته‌ست
‫بدجنس‌ها با فریب‌کاری ‫امرار و معاش میکنن،
‫اما کسی که درست‌کار هست
‫برداشت واقعی ازان اوست
‫به راستی، کسانی که ‫کار درست رو انجام میدن
‫زندگی خوبی سپری میکنن
‫کسانی که به دنبال شرارت هستن، میمیرن
‫ولی همه میمیرن
‫درسته. ‫ولی نه الان
‫سیر غذا بخورین، ‫و شاید...
‫بهم اجازه بدین ‫براتون حمومی آماده کنم
‫این پسر اونقدر کثیفه،
‫که اگه بخاطر سفیدی چشم‌هاش نباشه
‫ممکنه به عنوان کود معامله بشه
‫ بی‌خطره به کسی اعتماد کنی که...
‫ دقیقاً موقعی که بهش نیاز داری ‫ پیداش میشه؟
‫ یا حس زیادی حس اینو داره ‫ که انگار منتظر بودن،
‫ عین مار چنبره زدن؟
‫دو روز و شب کامل ‫برین سمت غرب
‫راهی که براتون کشیدم ‫رو ادامه بدین
‫و چیزی که دنبالشین ‫که رو پیدا میکنین
‫از مسیر منحرف بشین، ‫اون وقت مطمئن باشین گیر گرگ‌ها میوفتین
‫و اگه اینطور شد، ‫وای‌نستین که باهاشون حرف بزنین
‫خیلی دل‌ربا و خوشتیپن
‫ولی گفتگوهاشون وحشتناکه
‫چرا نمیتونستیم...
‫همونجا پیش شکارچی بمونیم؟
‫اگه بچه میخواست،
‫به گمونم خودش درست میکرد
‫درست‌شون میکرد؟ ‫با چی؟
‫حتماً باید همه‌چی رو توضیح بدم؟
‫ولی مادر ما رو درست نکرد
‫پرنده‌ها از تو پنجره خونه‌ش ‫ما رو براش بردن
‫تو درست میگی، هانسل
‫این همه مدت چقدر من احمق بودم
‫حرف‌هات تموم شد؟
‫آره و هنوزم گرسنمه
‫نتیجه طبیعی خیلی خوردن همینه
‫اوه
‫خیلی پدر رو یادته؟
‫نه، خیلی یادم نمیاد
‫دوباره افسانه رو برام بگو
‫همون افسانه بچه زیبا...
‫با کلاه کوچیک...
‫الان نه
‫زیادی ترسناکه، ‫و شروع میکنی به...
‫دیدن چیزهایی که وجود ندارن
‫یه چیزهایی که احتمالاً وجود دارن
‫واسه من ترسناک نیست
‫و بهم کمک میخوابه بخوابم
‫گرتل، من ترسیدم
‫هیچی و هیچکس اون بیرون نیست
‫ گرتل
‫ همیشه سعی میکردم به مادرم بگم
‫ که میتونم یه چیزهایی ببینم
‫ انگار تو بیداری خواب میدیدم
‫ ولی همیشه بهم میگفت ‫ به کسی اینو نگم
‫ و اون دختر کوچولو هرگز نباید...
‫چه غلطی داری میکنی؟
‫واسه وقتی که جنگل نشین‌ها رو دیدیم ‫دارم تمرین میکنم
‫و تو گفتی "غلط"
‫هی!
‫این تمرین‌ها داره سر و صدای ‫غیر ضروری ایجاد میکنه!
‫متأسفم
‫گرسنمه
‫من از تو گرسنه‌ترم
‫چون تو یه خوکی
‫تو خوک گنده‌تری هستی
‫حق با توئه. ‫واقعاً هستم
‫دوباره کِی غذا میخوریم؟
‫گرتل؟
‫گرتل، دارم ضعف میکنم
‫به نظر یه قارچه
‫آره. ‫ولی مثل آدم‌ها...
‫باهم فرق دارن
‫این یکی ممکنه غیر دوستانه باشه
‫چطور میشه تشخیص داد؟
‫به گمونم بتونیم ازشون بپرسیم
‫خب به هرحال، ‫همه‌مون اینجاییم
‫و از دیدنتون خوشحالیم
‫الان خیلی وقته غذا نخوردیم
‫و واسه اینکه کاملاً ‫در این مورد صادق و رک باشم
‫تو فکر این بودیم
‫قصدمون جدیه که خب،
‫شما رو بخوریم
‫پس اگه میشه بهم بگین، ‫موجودات کوچیک عجیب
‫مهربونین یا نه؟
‫چی گفتش؟
‫با اینکه ممکنه عجیب باشه، ‫فکر کنم گفت، "منو بخورین"
‫ دنبالم بیا
‫ بیا و پیدام کن
‫ دنبالم بیا، خواهر
‫گرتل،
‫اون واقعیه؟
‫اگه واقعی نیست، ‫پس ما هم واقعی نیستیم
‫بو رو حس میکنی؟
‫گرتل، بوی کیک میاد!
‫هی
‫ولم کن!
‫گرتل، بوی کیک میاد،
‫و نمیتونم جلوی خودم رو بگیرم
‫گرتل، به غذا نیاز دارم
‫جایی بمون که تو چشمم باشی
‫سرسره دارن
‫ولی بچه‌ای نمیبینم
‫میدونی، بوی بیکن هم میاد
‫از تو پنجره‌ای چیزی نگاه کن
‫خب؟
‫چی داخله؟
‫فقط بهشت
‫چی؟
‫گرتل، بیا و ببین!
‫هانسل
‫برادر!
‫تو باید خواهری باشی ‫که کلی ازش شنیدم
‫با اون مواظب باش، عزیز جان
‫بدم میاد کاری رو شروع کنی ‫که نمیتونی جلوش رو بگیری
‫هرگز قصد نداشتیم ‫ازتون دزدی کنیم، خانم
‫"خانم"؟ ‫فکر میکنی ازدواج کردم؟
‫میبینی پاهام غل و زنجیر شده باشه؟
‫اما بهم بگین چطور ‫از جنگل من سر در آوردین
‫و با اینکه زیبایین ‫بدون همراه بزرگ‌تر هستین
‫مادرمون به ذلت دچار شده
‫معمولاً اولین چیزی که ‫یه مادر بهش دچار میشه همینه
‫خواهرم به صومعه نمیره
‫ساکت باش
‫خیلی شک دارم صومعه جای...
‫دختری با استخوان‌های توانا باشه
‫حتی اگه گوشتی روی اون استخوان‌ها نباشه
‫منتظر مهمون نیستین؟
‫مهمون؟ ‫ترجیح میدم سوسک‌ها غذام رو بخورن
‫فقط چک کردم،
‫مطمئن بشم شپش نداری
‫قبل از اینکه سرت رو ‫روی بالش‌های من بذاری
‫آخ!
‫به اندازه کافی تمیز هستی
‫حالا، بخورین
‫و استراحت کنین
‫تخت‌ها از قبل براتون آماده شدن
‫ممنون
‫ولی واقعاً،
‫کمی میمونیم ‫ولی باید به راهمون ادامه بدیم
‫شیر،
‫برای استخوان‌ها خوبن
‫یه مو اینجا، یه مو اونجا
‫مشخصه، ‫چشم‌هام واسه معده‌ام زیادی بزرگن
‫و مشخصه، دهنت زیادی ‫واسه دهنت بزرگه
‫ مادرم، اون منو کشت
‫ مادرم، اون منو خورد
‫ اوه، چه پرنده خوشگلی‌ام من
‫ نه!
‫صبحانه‌تون
‫واسه صبحانه گوشت نمیخوری، ‫خوشگل من؟
‫اوه نه، ممنون خانوم
‫اون میتونه تمام سبزیجات دنیا رو داشته باشه
‫درحالی که من فقط گوشت میخورم ‫و مثل یه گاو نر قوی بزرگ میشم
‫اونم به اندازه کافی قوی بزرگ میشه
‫درست مثل گاو نر، ‫با استخوان‌های ساخته شده از سبزیجاتش
‫ارابه رو میکشه و مَرد چاقی ‫که بالاش نشسته
‫خب، یکی دیگه افتاد شکست
‫بهتون کمک نکنم؟
‫چی گفتی، عزیز جان؟
‫فقط در قبال سخاوتمندی شما
‫ممکنه از بین ما دو نفر پیشنهاد بدم...
‫که من بشینم و برش دارم
‫حالا، این ایده جدیدیه
‫میتونم غذا بپزم و لباس‌ها رو بشورم
‫تخت‌ خواب‌ها رو مرتب کنم
‫یا به هر حیوونی که ‫نیاز به رسیدگی داشته باشه، رسیدگی کنم
‫و من میتونم هیزم خرد کنم
‫- میتونه یاد بگیره ‫- خب، بلدم
‫معمولاً عادت ندارم بچه استخدام کنم
‫ولی در این مورد ‫به نظر معامله منصفانه‌ای میاد
‫فقط تا زمانی که دوباره راه بیوفتیم...
‫تا جای پایدارتری پیدا کنیم
‫به‌زودی قراره با جنگل نشین‌ها کار کنیم
‫خب، به نظر میاد...
‫جنگل نشین‌ها باید مدتی صبر کنن
‫هرکی پیدا کنه مال خودشه
‫در کشویی سمت راستت
‫قلیاب و سرکه رو اون تاقچه‌ هستن
‫صابون از چربی حیوون اونجاست
‫و تیغه رو اینطوری بالا بگیر
‫بعد یواش بیارش پایین
‫خیلی خوبه
‫به محض اینکه قلقش اومد دستت
‫میتونی بری سروقت بقیه ‫که تو انباری هستن
‫وای. ‫چقدر خوشگلی
‫چیزی واسه عطسه زدن نیست
‫حتی با وجود گرمای کم‌روییت
‫کم کم داره سردت میشه
‫بیا، بذار یه چیزی نشونت بدم
‫شیرین‌بیان، ‫سیر، گل همیشه‌بهار
‫گلسنگ‌های ریشی، ‫بومادران معمولی، گون
‫و آخر سر، پنجه گربه
‫آه
‫بیا
‫چی؟
‫میخوریش
‫اوه، من...
‫فردا دختر جدیدی میشی
‫اگه فردا نباشه، ‫به زودی اینطور میشه
‫در هر صورت، ‫قدم اول رو برداشتی
‫بوی بدش فقط نقش یه نگهبان دروازه زشت...
‫جلوی قصر عجایب رو داره
‫کنارش دم دروازه بمون، ‫یا ببین داخل چه خبره
‫تو با من میای!
‫درخت‌های مسخره
‫ قلقش دستت میاد
‫همیشه یادت باشه
‫شاه میترسه و بایدم بترسه
‫چون ملکه هرکاری که دلش بخواد ‫میتونه انجام بده
‫گرتل،
‫لخته
‫نوبت توئه
‫- طوفانی در راهه ‫- اینطور نیست
‫ساکت باش
‫کل روز بیرون بودم
‫میدونم ابرهای بارونی چه شکلی هستن، ‫و ابر بارونی‌ای در کار نبود
‫در هر صورت،
‫تبرت رو آوردم برات داخل ‫فقط واسه اینکه در امان باشی
‫از کجا میدونستی؟
‫چون زن‌ها اغلب چیزهای میدونن...
‫که نباید بدونن
‫اینطور نیست، گرتل؟
‫گرتل که زن نیست
‫اوه، نه؟ ‫و اگه نیست چی؟
‫چیه؟
‫یه ماره؟ ‫یه قورباغه؟
‫یه خوک
‫ بهمون نگاه نکن
‫ اینجا بهمون نگاه نکن
‫ تو سوراخ‌مون توی زمین
‫ این پایین سردمون شده
‫ بهمون نگاه نکن
‫ اینجا بهمون نگاه نکن
‫ پایین توی زمین
‫ این پایین سردمون شده
‫ بهمون نگاه نکن
‫ خواب‌هایی که میدیدم
‫ فقط بخاطر غذاهای مفصلی بوده ‫ که قبل از خواب میخوردم؟
‫ یا پیغامی بودن؟
‫ یه هشدار؟
‫ داشتم فرصتی رو از دست میدادم ‫ که به خودم گوش بدم؟
‫هی
‫بهتره قبل از اینکه زیادی جا خشک کنیم ‫از اینجا بریم
‫چی؟
‫بریم؟
‫آره
‫و راهمون رو به سمت جنگل نشین‌ها ادامه بدیم
‫همونطوری که گفته بودیم میریم
‫اینجا کار پیدا کردیم
‫احتمالاً متوجه غذاها هم شدی
‫اینجا یه چیزی اشتباهه
‫ولی خیلی دل‌پذیره
‫ولی بهم بگو پشت اون دل‌پذیری ‫چی هست؟
‫اینجا چیزهایی هستش، ‫چیزهای بد
‫کدوم چیزهای بد؟
‫اولاً همه‌چی فراوانه
‫یعنی چی؟
‫یعنی "زیادیه"
‫زیادی چیز هست، ‫و درست نیست
‫حیوون‌ها کجان؟
‫از کجا شیر میدوشه؟
‫از کجا این همه کیک میاره؟
‫تو این خونه یا زیرش ‫روح‌هایی گیر افتادن
‫ولی چرا همیشه مشکل میبینی؟
‫یه چیزی پشت یا زیره؟ ‫یه چیزی مخفیه؟
‫چون دنیای بزرگ و بد ‫همینه که هست
‫الان دیگه از دست دنیا در امانیم. ‫مگه همینو نمیخوای؟
‫شاید فردا منو بفرستین ‫که آزوقه تهیه کنم
‫مادرم میگفت کارم تو تشخیص ‫محصول خوب عالیه
‫نیازی نیست
‫آلوها وقتی فصل‌شون بگذره ‫فقط سه روز سالم میمونن
‫و اون گوشت نمک نخوره. ‫حتماً داره فاسد میشه
‫ولی فاسد نشده
‫ایول!
‫هانسل، گرتل
‫پارچه کهنه دستت گرفتی، نه؟
‫که زیادی نوشیدنی جذبش شده
‫تو قفسه توی سالن یکی دیگه هست
‫پشت سالن
‫وقتی پیداش کردی، ‫بذار چیزی بهت نشون بدم
‫ فکر تو کله‌ت اینه،
‫ "برو تو انباری نگاه کن"
‫ اره‌هایی پیدا میکنی که...
‫ با استخوان‌های مُرده‌ها تیز میشن
‫ فکر تو کله‌ت اینه، ‫ "برو تو انباری نگاه کن"
‫ اره‌هایی پیدا میکنی که...
‫ با استخوان‌های مُرده‌ها تیز میشن
‫ چه موجودی با دندان‌هاش میخورد، ‫ اما هرگز سیر نمیشود؟
‫ خواب میبینی؟
‫بعضی شب‌ها
‫بعضی‌ شب‌ها، ‫اصلاً نمیخوابم
‫بیداری،
‫به صدای جنگل گوش میدی؟
‫خوبه
‫باد بطور فراوان درحال وزیدنه
‫فقط باید دستت رو دراز کنی ‫و متوقفش کنی
‫این قدرت توئه،
‫که ببینی چه چیزی مخفیه ‫و بدستش بیاری
‫یه ذهن کوچک فقط چیزی که میبینه ‫رو باور داره
‫یه مربع کوچک میکِشه،
‫منتظره که گرفته بشه
‫هرگز فکر نمیکنه ‫حاکم سرنوشتش چیه
‫ولی ما میدونیم که خودمون ‫ارباب سرنوشتمون هستیم، اینطور نیست؟
‫امثال من و تو،
‫ما با محیا کننده بزرگ ‫ارتباط برقرار میکنیم
‫اون بزرهای فراوان بهمون میده
‫و ما در باغ‌مون میکاریم و بزرگ میکنیم
‫برداشتش میکنیم، ‫و با اون
‫ما عدالت رو منتقل میکنیم
‫تو میگی "ما"، ‫ولی من با چیزی موافقت نکردم
‫خوشگل من، ‫موافقت کردن یا نکردنش با تو نیست
‫همین الانم درونته
‫یا میتونی بذاری خواب بمونه...
‫یا بیدارش کنی
‫حالا،
‫مرهم
‫میبینم ازت خوشش میاد
‫حالا، بهش بگو چیکار کنم
‫"بهش بگم"؟
‫قبلاً با چیزها حرف زدی. ‫با خبرم
‫چیکار میتونه بکنه؟
‫بیشتر از شیر ریخته شده ‫ازش کار بر میاد
‫بالاخره تصمیم گرفتی بیدارش کنی
‫ولی چطور...
‫کمتر فکر کن، خوشگل من ‫و بیشتر دانایی کسب کن
‫برو
‫منتظره اربابشه
‫ استخوان‌های مُردگان
‫یه گاز دیگه بزن، باشه؟
‫یه گاز دیگه نمیخوام
‫حتی اگه گازم بگیره، ‫منم گازش نمیگیرم
‫ولی غذای مورد علاقته، ‫قهرمان کوچولوی من
‫حتی پوسته‌ش رو پر کردم
‫و فردا هم هستش خب
‫مثل خورشید،
‫و حتی با توضیح کمتری
‫ساکت باش. ‫داری بی‌ادبی میکنی
‫حالا حرف نزن و غذات رو بخور
‫تمام روز رو پیشش چیکار میکنی؟
‫بهم یاد میده
‫چیزهایی که ممکنه ‫جونم رو نجات بده
‫که ممکنه زندگیم رو بسازن
‫میدونی که اون مادرمون نیست
‫درسته، مادرمون نیست
‫اون چیزهای زیادی واسه دادن داره
‫ما نمیفهمیم. ‫اینجا کلی هدایا هست
‫تو همیشه میگی تو این دنیا ‫هدیه‌ای در کار نیست
‫میگی بدون اینکه چیزی ازت گرفته بشه ‫چیزی بهت داده نمیشه
‫پس اینو بهم بگو،
‫چی داره میگیره؟
‫حالا دیگه ترسیدم،
‫و میخوام برم خونه
‫میخوام مادر رو ببینم
‫هردومون میدونیم اونجا چیزی نیست
‫ولی هدایا؟
‫یادت رفته؟
‫یادت رفته از هدایا بترسی؟
‫یادم نرفته
‫پس داستان چی؟
‫"روزی روزگاری دختری به دنیا اومد"
‫اینطوری نیست
‫ولی "تمام اهالی روستا موافق بودن
‫که اون زیباترین بچه‌ست"
‫بهتره دهنت رو ببندی
‫"معلوم شد که اون هدیه‌ی...
‫ساکت باش، پسر
‫وگرنه داستان خودم رو مینویسم
‫گرتل
‫میخوای بری؟
‫بذار بهت نشون بدم ‫چطوری باید بری
‫گرتل! ولم نکن!
‫گرتل!
‫ دنبالم بیا
‫ حتماً فقط یه کابوس بود
‫ میل خلاص شدن از شر اون ‫ خیلی واقعی بود
‫ ولی اینکه در شب ‫ تنها بفرستمش بره
‫ هرگز ممکن نیست
‫هانسل؟
‫بیرون اخم کرده
‫قوّت درخت‌ها...
‫رو مقصر ضعیف بودن خودش میدونه
‫اون هنوز یه پسر بچه‌ست
‫حتی یه سنگ ریزه هم ‫وقتی وارد چکمه‌ت بشه...
‫راه رفتن رو برات سخت میکنه
‫اون رو بخاطر مسئولیت ‫با خوردت آوردی
‫ولی دیشب از شرش خلاص شدی
‫واقعاً؟
‫اینطور نیست؟
‫تو مادرش نیستی
‫و باز هم، آخرین باری که...
‫مطمئن نبودی پسر کوچولوت...
‫ممکنه کجا باشه رو یادت نمیاد
‫اون نباید تنها باشه
‫شاید همینطوره
‫ولی تو بدون شک باید تنها باشی
‫باید برم بخوابم،
‫تا صبح زود بیدار بشم ‫که دنبال برادرم بگردم
‫چه برنامه عالی‌ای
‫ولی میترسم شب بی‌قراری داشته باشم
‫چیزی برام آماده میکنی ‫تا بهم کمک کنه بخوابم؟
‫یه خواب رونده برات درست میکنم. ‫همیشه کار سازه
‫مثل یه نوزاد میخوابی...
‫انگار بچه تازه رفته زیر دل مادرش
‫بله
‫ممنون
‫مراقب دستورالعمل خواب‌آور باش
‫یه برگ یا شاخه ‫اینور و اونور بشه
‫مخلوطش فرق میکنه
‫میشه سوپ کابوس‌ها
‫خب، پس شب بخیر
‫بیا دیگه. ‫اینجا جای تو نیست
‫بیا و بهم نگاه کن
‫ دیگه مهم نبود
‫ که خواب دیده باشم ‫ یا واقعی بوده باشه
‫ وحشت چیزی که زیر خونه دیدم
‫ مدرک چیزی بود ‫ که از قبل میدونستم
‫ دیگه فقط میتونستم آروم باشم ‫ و خودم رو به خریت بزنم
‫ فقط تا مدتی که بتونم ازش زرنگ‌تر عمل کنم
‫شب آزار دهنده‌ای بود، مگه نه؟
‫حس کردی که باد از تپه‌ها میوزه...
‫و تمام پنجره‌های رو به شرق ‫رو به لرزه در میاره؟
‫به گمونم حس نکردم
‫مطمئنم بخاطر تأثیر خواب‌آورم بوده
‫دیدی شیر تازه هست؟
‫دیدم
‫چه خوشمزه
‫خبری از فراریه کوچولومون نشد؟
‫نه، هیچی
‫خب، ببینم خبری راجع‌بهش به گوشم میرسه
‫جایی میری؟
‫معمولاً طبیعت صدام نمیکنه،
‫ولی وقتی صدام میکنه، ‫سعی میکنم جوابش رو بدم
‫حواست به کتری باشه، خب؟
‫وقتی برگشتم یه فنجون چای ‫برام حاضر کن
‫بهم انرژی میده
‫و بذار غذا بیرون باشه
‫شاید بعداً خواستم بخورم
‫ اگه جرئت داری روز را برکت بده
‫ که میل به تولد دوباره داری
‫داشتم با خودم فکر میکردم
‫شاید به صلاحه که ‫هانسل پیش‌مون نیست
‫نیست؟
‫به زودی ازت میترسه
‫که هر مَردی که باهوشه ‫هم باید بترسه
‫و ترس خیلی راحت ‫تبدیل به تنفر میشه
‫بهتره مثل گذشته تو رو به خاطر بیاره
‫تا چیزی که تقدیرت هست
‫با تمام چیزهایی که بهم نشون دادی
‫یه روز خیلی قدرتمند میشم؟
‫همینطوره
‫بر هر چیزی تسلط و سلطه‌گر خواهم بود؟
‫تقریباً هر چیزی
‫باید نقاط ضعف‌مون رو بپذیریم
‫تو داری؟ ‫نقطه ضعف؟
‫فقط چیزی که بخشی ازم رو گرفت
‫فقط چیزی که بخشی ‫از تو رو هم گرفته
‫و برای تو حکم زهر رو داره
‫و باید بخوریش...
‫قبل اینکه اون تو رو بخوره
‫زهر بخورم؟
‫پس چطور قراره در مقابلش ‫مصون باشی؟
‫ولی نکته زهر اینه که...
‫هیچی تو دنیای بزرگ و بد نیست
‫که به شیرینی اون باشه
‫با برادرم چیکار کردی؟
‫فقط از سر راهت کنارش زدم
‫تو این دنیا اون تمام دارایی منه
‫یه بار دیگه این حرف رو بزنی ‫زبونت رو تبدیل به گُل میکنم
‫تا بهت یادآوری کنم ‫که خواستی چقدر خوشگل و خنگ...
‫و موقتی باشی
‫یا میتونی مسیری رو پیش بگیری ‫که بهت نشون دادم
‫هر کاری میخوای با من بکن
‫ولی فقط در صورتی که ‫اون رو آزاد کنی
‫هرگز نمیتونم این‌کارو بکنم
‫ولی چرا نمیتونی؟
‫چون اون پسر کوچولو ‫زهر توئه
‫فقط مونده اون رو خوشمزه کنم
‫نمیتونی
‫عزیز جان،
‫زمانی رو یادم نمیاد
‫که چیزه دیگه‌ای بوده باشه ‫که بخوام انجام بدم
‫بهت حسودیم میشه...
‫که در آستانه تجربه خودت وایسادی
‫که آینده‌ درازی داری
‫برای دوباره جوان بودن
‫یه تعادل خوب
‫خواسته‌ت رو تحسین میکنم
‫ولی بیشتر از هر چیزی...
‫کنجکاوم میکنه که چرا...
‫بخوای سعی کنی منو بخوابونی
‫وقتی کلی کار واسه انجام هست
‫کاری که ازم میخوای رو انجام نمیدم
‫من هیچیم مثل تو نیست
‫ما از یه ماده ساخته شدیم
‫از یه کثافت
‫وگرنه، چطور داستانم رو میدونستی
‫بدون اینکه من بهت بگمش
‫داستان تو؟
‫به ما یه هدیه داده شده،
‫یه‌جور جادو...
‫درست مثل اون
‫با کلاه کوچولوی صورتیش
‫چطور میدونی...
‫ میدونم این داستان مورد علاقته
‫ ولی اشتباه تعریفش میکردی
‫ حقیقت داره،
‫ اون زیباترین بچه بود
‫ و همه میتونستن اینو ببینن
‫ ولی از درون،
‫ تا اعماق وجودش فاسد بود
‫ و به شیرینیه سرکه
‫ حتی منم ازش متنفر بودم
‫ و من مادرش بودم
‫ چون همه‌چیزم رو ازم گرفت
‫ و منو هم نابود میکرد
‫ اگه اول از شرش خلاص نمیشدم
‫ پس به تاریکی‌ای که...
‫ اون رو بوجود آورده بود ‫ پسش دادم
‫ و فکر کردم دیگه تموم میشه
‫ ولی اشتباه میکردم
‫ همراهم موند
‫ در افکارم، در خوابم، ‫ مثل سایه‌ام بهم چسبیده بود
‫ بهم وعده قدرتی که داشت ‫ رو میداد
‫ من فقط باید شجاع میبودم
‫ و به تاریکی اعتماد میکردم
‫ و شجاع بودم
‫ و اعتماد کردم
‫ و مثل اون،
‫ خودم رو از هر دل‌بستگی‌ای خلاص کردم
‫ بشقابم رو تمیز کردم
‫ بچه‌هام رو خوردم
‫ اونقدر گرسنه بودم ‫ که متوجه بشم قدرت‌های خودم،
‫ اصلاً جویده نشده بودن
‫ خودم رو شکل زن پیری درآوردم
‫ تا به نظر مهربان و ضعیف بیام
‫ یه خونه برامون ساختم
‫ با یه آشپزخونه مناسب ‫ و یه اتاق غذا خوری
‫اگه مجبور میبودم ‫میتونستم براشون اسم بذارم
‫یه توماس و یه ایزابلا بود
‫یه ویلیام عزیز
‫و یه الیزابت عزیز بود،
‫و یه هری و یه سارا
‫یه پاول، یه کیت
‫و حالا، فقط برای تو
‫یه هانسل
‫فقط خودت رو ازش خلاص کن ‫و قدرت‌هات رو بپذیر
‫چه پسر نازنینی
‫نازنین و چاق و چله ‫و خوشگل
‫اون کجاست؟
‫برادرم کجاست؟
‫پس یه مدت بمون، باشه؟
‫کی میدونه، ‫ممکنه حتی ازش لذت ببری
‫امیدوارم گرسنه باشی
‫ وقت خوابته
‫عزیز کوچولو
‫برو واسه شب بخیر ‫خواهرت رو ببوس
‫برادر، صدام رو بشنو
‫میدونم اونجایی، ‫خلاصت میکنم
‫با اینکه کور شدی، ‫دوباره صورتم رو میبینی
‫این قول ابدی من به توئه
‫کافیه
‫حالا برو بخواب
‫آفرین پسر خوب
‫عجب دنیایی
‫هانسل، وایسا!
‫هانسل!
‫گرتل
‫دیگه ساکت باش
‫طوریت نیست
‫و طوریت هم نمیشه، ‫فقط تا وقتی که کاری ازم بر بیاد
‫ولی اون چی؟
‫اون دیگه اینجا زندگی نمیکنه
‫گرتل، تو ترسیدی
‫از چی؟
‫از دنیا؟
‫نه...
‫فقط از خودم
‫تو همیشه بخشی از منو داری، برادر
‫بخشی ازم که ازم نگرفتیش
‫بلکه به میل خودم بهت دادمش
‫وقتی میری همراهت میمونه
‫وقتی برم؟
‫بدون تو؟
‫آره
‫تک داستانی که باهم سهیم بودیم ‫حالا دو قسمت میشه
‫و راهمون ازم هم جدا میشه
‫راه تو، تو رو به چیزی که ‫نیاز به پیدا کردنش داری میرسونه
‫راه من، منو حفظ میکنه
‫بهش گفتم خوب ازت مراقبت کنه
‫مطمئن میشه که سالم برسی
‫گرتل، دوباره منو میبینی
‫ولی در کل، کجا داره منو میبره؟
‫ رها کردن اون سخت نبود
‫ اگه قراره راهش رو پیدا کنه
‫ نمیتونم سر راهش قرار بگیرم
‫ همونطوری که اون نباید ‫ سر راه من قرار بگیره
‫ حداقل میتونم قبول کنم ‫ که در این مورد اون درست میگفت
‫ بذارم داستان خودش رو پیدا کنه
‫ و شجاعت خودش که ‫ باهاش زندگی کنه...
‫ درست همونطوری که ‫ حالا من میرم زندگیم رو کنم
‫ قدرت خودم رو دارم که ‫ پرورشش بدم
‫ بهش کمک میکنم رشد کنه
‫ و اعتماد میکنم که ‫ باهاش چیکار کنم
‫ میدونم که تصمیم با خودمه
‫ میتونم تاریکی به خوردش بدم، ‫ یا کلی روشنایی بهش بدم
‫ نگاه کردم و دیدم
‫ و فهمیدم
‫ اسیر کننده دیگه رفته ‫ و آتش‌هاش خاموش شدن
‫ آزاد بودن که برن...
‫ و در آرامش باشن
‫ و منم آزاد بودم
‫ که برم و هرگز پشت سرم ‫ رو نگاه نکنم
‫ یا بمونم تا چیزه جدیدی بنا کنم
‫ بر فراز چیزهایی که نابود شدن
‫ میدونستم راهم خودش رو نشون میده
‫ و فقط باید شجاع میبودم
‫ و به خودم اعتماد میکردم
‫ و من شجاعم
‫ و به خودم اعتماد میکنم
« Stef@n | تــرجمه از تـورج پاکاری » telegram: Tooraj_pk
سی نما، مرجع دانلود فيلم و سريال [30nama.best]